کدبانو

مفصل شانه از مفاصل مهم بدن است كه عضلات متعددي آن را حمايت مي‌كنند. اين عضلات به همراه ساختار گوي و كاسه مفصل شانه، دامنه حركت وسيعي به آن مي‌بخشند. عضلات گرداننده شانه مجموعه‌اي از عضلات هستند كه به استحكام مفصل شانه كمك مي‌كنند و نقش تعيين‌كننده‌اي در حركات شانه دارند.

كشيدگي يا پارگي تاندون اين عضلات مي‌تواند شما را با درد شانه، ضعف عضلاني و محدود شدن حركات مواجه كند. عوامل مختلفي موجب بروز چنين آسيبي مي‌شوند؛ مثلا استفاده از دست براي جلوگيري از زمين خوردن يا افتادن روي بازو، بلند كردن اجسام سنگين، ورزش‌هايي چون شنا و تنيس و همچنين شغل‌هايي مانند نقاشي و گچكاري. به كمك حركات زير مي‌توانيد عضلات گرداننده شانه را تقويت كنيد يا اگر دچار آسيب شده‌ايد، دوره بهبود را كوتاه‌تر كنيد.

حركت اول: مقابل چارچوب در بايستيد، آرنج خود را 90 درجه خم كنيد. پشت دست خود را روي چارچوب در قرار داده، در همان جهت به سمت خارج فشار دهيد و 5 ثانيه نگه داريد. اين حركت را 3 نوبت در روز و در هر نوبت 10 بار تكرار كنيد.

حركت دوم: به يك طرف، روي زمين دراز كشيده و يك دست‌تان را زير سرتان بگذاريد. دست ديگر را از آرنج 90 درجه خم كنيد و وزنه‌اي را در دست بگيريد. در حالي كه بازوي اين دست را به بدن چسبانده‌ايد، ساعد خود را بالا آورده، 2 ثانيه نگه داريد. سپس به آرامي به جاي اول برگردانيد. اين حركت را 3 نوبت و در هر نوبت 10 بار انجام دهيد.

حركت سوم: بايستيد و يك تكه چوب يا ميله را با هر دو دست نگه داريد، طوري كه كف دست‌هاي شما رو به زمين باشد. هر دو دست را بالا بياوريد و چوب را بالاي سر ببريد. دقت داشته باشيد، هنگام انجام اين حركت آرنج خود را خم نكنيد. 5 ثانيه دست‌ها را بالا نگه داريد و سپس به نقطه شروع برگردانيد. اين حركت را 10 بار تكرار كنيد.

منبع:جام جم – المیرا یزدانخواه

مفصل زانو از مهم‌ترين مفاصل بدن است كه در پي فشارهاي مختلفي كه به‌ آن وارد مي‌شود، هنگام انجام ورزش‌هاي سنگين دچار آسيب‌ديدگي مي‌شود. پارگي مينيسك، يكي از شايع‌ترين اين آسيب‌هاست. مينيسك جنس غضروف دارد و به تعداد دو عدد بالاي درشت ني قرار گرفته است كه به آسان شدن حركات زانو كمك مي‌كند. حركات پيچشي زانو باعث پارگي مينيسك‌ها مي‌شود. در چنين حالتي درد و محدوديت حركت و همچنين قفل كردن زانو اتفاق مي‌افتد. براي پيشگيري از بروز چنين آسيب‌هايي قبل از انجام حركات ورزشي، زانوهاي خود را گرم و به كمك حركات زير آن را تقويت كنيد:

حركت اول: يك سر كش ورزشي را دور مچ يكي از پاها حلقه كرده، سر ديگر كش را لاي در محكم كنيد. طوري بايستيد كه پايي كه كش را به دور آن حلقه كرده‌ايد به در نزديك‌تر باشد. حالا اين پا را از در دور كنيد و از مقابل پاي ديگر به سمت خارج بكشيد. اين حركت را 10 بار براي هر پا و 3 نوبت در روز تكرار كنيد.

 

حركت دوم: رو به ديوار بايستيد و كف دست‌ها را همسطح چشم‌ها روي ديوار قرار دهيد. يكي از پاها را عقب‌تر از پاي ديگر بگذاريد و دقت كنيد پاشنه‌ پاها روي زمين قرار داشته باشد. پنجه پاي عقب را به سمت پاي ديگر بچرخانيد و به آهستگي بدن خود را به سمت ديوار خم كنيد تا جايي كه كشش را در خلاف عضلات ران حس كنيد. 15 تا 30 ثانيه در همين حالت بمانيد. اين حركت را 3 بار براي هر پا و چندين نوبت در روز تكرار كنيد.

حركت سوم: يكي از پاهاي خود را روي يك سطح بلند (به ارتفاع 10 تا 15 سانتي‌متر)‌ قرار دهيد. پاي ديگر را روي زمين بگذاريد. حالا وزن خود را روي پايي كه بر تكيه‌گاه قرار داده‌ايد، بيندازيد و پاي ديگر را از زمين بلند كنيد، طوري كه زانوي پايي كه بر تكيه‌گاه قرار دارد صاف باشد. مجددا پايتان را به جاي اول برگردانيد. اين حركت را 3 نوبت و در هر نوبت 10 بار تكرار كنيد.

جام جم : المیرایزدانخواه

دكتر ویدا عطارد، فوق تخصص آلرژی و ایمنولوژی روزگذشته در بخش صبحگاهی رادیو سلامت به بررسی حساسیت‌های فصلی پرداخت. آنچه می‌خوانید چكیده نظرات وی درباره این بیماری و روش‌های درمان آن است.

آلرژی یك پاسخ غیرمتداول سیستم ایمنی بدن به عوامل خارجی است كه این پاسخ و تظاهر آلرژی در افراد، متفاوت است.آلرژی بیشتر در 2 فصل پاییز و بهار رخ می‌دهد به این دلیل كه در این دو فصل اوج گرده‌افشانی گیاهان است.

آلرژی‌ها می‌توانند هر ارگان بدن را درگیر كنند و انواع مختلفي دارند كه شامل آلرژی پوستی، آلرژی تنفسی و آلرژی دستگاه گوارش است. از عوارض احتمالی آلرژی می‌توان به شوك (سیستم قلبی، عصبی، دستگاه گوارشی )، آسم، واكنش شبیه كهیر و اگزما اشاره كرد.

علت بروز آلرژی موادی است كه به آن آلرژن می‌گویند. آلرژن‌ها به 2 دسته عوامل خارجی (مثل گرده‌ها ) و عوامل داخلی (مثل غذاها و حیوانات خانگی) تقسیم می‌شوند كه در صورت حساس بودن به آلرژن‌‌‌های داخلی علائم آلرژی در تمام فصول سال دیده می‌شود.

نور زیاد، تغییرات رطوبت محیط، تغییرات آب و هوا و ادویه‌ها سبب بروز علائم آلرژی می‌شود، همچنین در فصول سرد به دلیل كم بودن میزان گرده‌ها كمترین علائم آلرژی مشاهده می‌شود.

آلرژی تنفسی ممكن است دستگاه فوقانی یا دستگاه تحتانی را درگیر كند. در صورت درگیر كردن دستگاه تنفسی تحتانی سبب بروز آسم و بیماری‌های ریه می‌شود.

در افرادی كه آلرژی بینی آنها به صورت گهگاه به وجود می‌آید، بی‌خطر است، اما درصورت شدید بودن بیماری خطرناك است و روی كیفیت زندگی تاثیر منفی می‌گذارد و حتما باید درمان شود، در این افراد آلرژی شدید سبب بروز آسم و گاهی پولیپ بینی می‌شود و به همین دلیل این افراد باید درمان را جدی بگیرند.

آلرژی بینی همراه با علائمي مثل آبریزش بینی، گرفتگی بینی، خارش چشم، قرمزی چشم، خارش در ناحیه گلو و گوش، پف پای پلك و تنفس دهانی می‌باشد و در بچه‌هایی كه از سنین پایین مبتلا می‌شوند سبب تغییر چهره و كشیده شدن صورت فرد می‌شود.

آلرژی هم زمینه ارثی دارد و هم به دلیل تماس با محیط ایجاد می‌شود و هم‌اكنون به دلیل صنعتی شدن جوامع، آلرژی در بین مردم شیوع زیادی پیدا كرده كه در نوجوانی و میانسالی شایع‌تر و در كودكان زیر 2 سال و افراد مسن كمتر است.

این بیماری را می‌توان از طریق راه‌هایی مثل علائم بالینی، انجام آزمایش خون، تست آلرژی و نمونه‌گیری از ترشحات بینی تشخیص داد. درمان بیماری آلرژی در صورت مشخص بودن علت به وجود آورنده آلرژی، حذف و پرهیز آن ماده از غذا و محیط است و در صورت مشخص نبودن علت باید از درمان دارویی تحت نظر پزشك استفاده شود.

منبع :روی خط رادیو سلامت

به افتادگی پلک فوقانی پتوز گفته می شود. این افتادگی ممکن است خفیف بوده و یا تمامی مردمک را بپوشاند. در برخی موارد پتوز می تواند دید طبیعی را محدود و یا حتی بطور کامل مسدود نماید.
در جدا شدن پلک پائین هنگام پیری، ماهیچه های چشم عقب کشیده می شوند، به طوری که پلک بر می گردد. این باعث می شود که اشک به جای پخش شدن بر چشم، روی گونه ها بریزد. در نتیجه، چشم ها خشک و آسیب پذیر در برابر نور و باد می شوند.
افتادگی پلک بالا در اثر شل شدن ماهیچه های بالا برندهٔ پلک اتفاق می افتد. این حالت ممکن است مادرزادی، ناشی از بالا رفتن سن، بعد از عمل جراحی آب مروارید، یا به دنبال آسیب دیدن چشم باشد.

علل دیگر افتادگی پلک عبارتند از بیماری قند، وجود تومور، یا فلج موقتی عصب صورتی است. یک یا هر دو پلک ممکن است تا پوشاندن خط دید پائین بیفتند.

برای درمان افتادگی پلک چه می شود کرد؟

به عقب گرفتن سر یا بالا کشیدن ابروها برای دیدن بهتر کار مشکلی است. در عوض می توانید کارهای دیگری بکنید.

نوارچسب بزنید. استفاده از نوار چسب مخصوص و کم حساسیت باز نگاه داشتن چشم (که در داروخانه ها موجود است) برای بالا کشیدن مختصر پلک از خط دید مفید است. اول انگشت اشاره را در گوشهٔ خارجی پلک بالا گذاشته و پلک شل شده را کمی به طرف ابرو بکشید و آن را با استفاده از کمی چسب ثابت کنید. مواظب باشید که حرکات چشم را محدود نکنید. چسب باید آنقدر شل باشد که پلک زدن و مرطوب کردن چشم انجام گیرد.

عینک مخصوص بزنید. عینک ساز می تواند میلهٔ بالشتک داری در داخل دروهٔ عینک نصب کند که پلک را بالا نگاه دارد. البته نباید مانع پلک زدن شود.

عمل جراحی کنید. به عنوان آخرین راه حل، پزشک ماهیچه های بالا برندهٔ پلک را با جراحی کوتاه می کند. بعد از جراحی، تا مدتی قادر به بستن کامل پلک ها نخواهید بود. در این مدت از اشک مصنوعی در روز و پماد مرطوب کنندهٔ چشم در شب استفاده کنید

ورزش های جلو گیری از پیری چشم

پوست اطراف چشم نازک‌ترین و شکننده ‌ترین پوست در تمام سطح بدن است و با توجه به این که هنگام صحبت‌کردن با دیگران، چشم‌ها کانون توجه محسوب می‌شوند، چین و چروک‌های اطراف آن به‌عنوان بزرگ ‌ترین علت پیری چهره شناخته شده‌اند.
کیست‌های زیر چشمی نیز صدمه زیادی به چهره فرد وارد می‌کند و باعث ایجاد قیافه‌ای آشفته و پریشان می‌شود.
ورزش‌های مخصوص چشم می‌تواند کمک زیادی به چشم‌های پف‌آلود کند. افتادگی پلک‌ها نیز با تمرین‌های مؤثر و ورزش‌های ضد پیری چشم، تا حد زیادی برطرف می‌شود.

تمرین شماره ۱
دو طرف سر خود را – در قسمت گیجگاه – به آرامی با دو انگشت فشار دهید تا عضلات آن کشیده شوند و در همین حال، مرتبا چشم‌ها را باز و بسته کنید. این کار را ۵ بار تکرار کنید.
تمرین شماره۲

در حالی‌که چشم‌هایتان بسته و آرام است، به صورت قائم بنشینید. همان‌طور که پلک چشم‌ها در تمام طول مدت ورزش بسته است، اول به پایین نگاه کرده و بعد تا جایی که ممکن است به بالا نگاه کنید. این حرکت را ۱۰ بار انجام دهید.

تمرین شماره ۳
با چشم‌های بسته و آرام، راست بنشینید. همان‌طور که چشم‌ها را در تمام طول تمرین بسته نگه داشته‌اید، ابروها را تا جایی که می‌توانید، بالا ببرید و پلک چشم‌ها را تا حد ممکن به سمت پایین بکشید. در همین حالت بمانید و تا ۵ بشمارید. استراحت کنید و این ورزش را۵ بار تکرار کنید.

تمرین شماره ۴

با چشم‌های باز و آرام، به صورت راست بنشینید. پلک بالای چشم‌ها را تا نیمه ببندید و در همین حال، ابروهایتان را به سمت بالا ببرید. بعد چشم‌ها را کاملا باز کنید تا سفیدی چشم‌ها در قسمت بالایی عنبیه دیده شود.
تمرین شماره۵

مثل سه حرکت قبلی، راست بنشینید و در حالی‌که چشم‌هایتان باز است، سرتان را صاف نگه دارید. همان‌طور که سرتان را مستقیم نگه داشته‌اید، اول به بالا و بعد به پایین نگاه کنید. این حرکت را ۱۰بار تکرار کنید. حالا بدن و سرتان را در حالت قبلی حفظ کنید و این بار، به چپ و راست نگاه کنید. این حرکت را نیز ۱۰ بار انجام دهید.

همین طور راه جلوگیری از افتادگی گونه‌ها

گونه‌ها معمولا شانس خوبی ندارند و به‌عنوان یک عضو فراموش‌شده، اغلب مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرند.آویزان شدن پوست اطراف گونه می‌تواند سن فرد را بیشتر جلوه دهد؛ بنابراین برای جلوگیری از این اتفاق، ورزش‌های زیر را به‌طور مرتب انجام دهید تا گونه‌هایی برجسته و سفت داشته باشید و به این ترتیب، چهره شما جوان و شاداب باقی بماند.
– صاف بنشینید و با لب‌های بسته و حالتی راحت، صورت‌تان رو به جلو باشد. با استفاده از عضلات گونه، لب‌های خود را به جلو و عقب ببرید(در واقع لب‌ها را غنچه کنید و دوباره به حالت عادی برگردید). حین انجام این ورزش با استفاده از انگشت‌ها، از به‌کارگیری عضلات گونه مطمئن شوید.
– لب‌ها را غنچه کنید و تا ۱۰ بشمارید، استراحت کنید و دوباره این حرکت را تا ۱۰ بار انجام دهید.
– با لب‌های بسته، لبخند آرامی بزنید و بعد سعی کنید گونه‌ها را به سمت داخل دهان و دندان‌ها بکشید.
– برای انجام این نرمش به آینه نگاه کنید. لب بالای تان را جمع کنید؛ در واقع گوشه لب‌ها به سمت بالا باشد و حالا عضلات گونه را به سمت چشم‌ها حرکت دهید. در این مرحله سعی کنید لب بالا، بینی‌تان را لمس کند. تا ۱۰ بشمارید و در همین حالت بمانید. استراحت کرده و بار دیگر نیز این حرکت را تکرار کنید.

-مثل نرمش قبل، حین انجام این نرمش هم به آینه نگاه کنید. تا جایی که می‌توانید، لبخندی عریض و پهن بزنید؛ درحالی که لب‌هایتان بسته بوده و گوشه دهان به سمت بالا برگشته است. سعی کنید گوشه لب‌ها تا جایی که ممکن است به گوش‌هایتان نزدیک شود؛ البته هرقدر دهان کوچک‌تری داشته باشید، این اتفاق غیرممکن‌تر است اما شما سعی کنید این اتفاق بیفتد، چون صرفا حرکت ماهیچه‌های گونه مهم است.
– حالا بینی‌تان را چین بدهید و در آینه، بالا رفتن و کشیده‌شدن ماهیچه‌‌های گونه را ببینید. تا ۵ بشمارید و بعد از استراحت کافی، ۱۰ بار این حرکت را تکرار کنید.- لب‌ها و دندان‌ها را بسته نگه دارید و لب بالا را باد کنید(درست مثل مواقعی که گونه‌ها را مثل بادکنک باد می‌کنیم). همین حالت را حفظ کنید و تا ۱۰ بشمارید. حالا این حالت بادکنکی را به گونه چپ منتقل کنید و تا ۱۰ بشمارید و بعد از آن هم به لب پایین و باز هم تا ۱۰ بشمارید. در نهایت، این بادکنک خودساخته را به گونه راست ببرید و برای آخرین‌بار تا ۱۰ بشمارید.بعد از استراحت کافی، ۵ بار دیگر نیز تمام این مراحل را طی کنید.

منبع: تبیان